496 + 486 + 464 + 504 ص . جمال الدّين محمد بن عبد الرزاق اصفهانى : ( ) بزرگترين شاعر عراق در قرن ششم بود . در اصفهان متولد شد و تمام عمر خويش را در آن ديار گذرانيد و از جوانى بشعر گفتن آغاز كرد و از شعراى مخصوص خانوادهء صاعديه بود . عاقبت در اصفهان بسال 588 درگذشت ، او يكى از فصيح‌ترين شعراى ايران است و قصايد غرا دارد كه بسبك خاصى كه هم سبك عنصرى و هم سبك مسعود سعد سلمان در آن پديدار است سخن مىگفته و مخصوصا قصايد بلند در نصايح و معارف دارد ( سالنامهء پارس ، بقلم سعيد نفيسى ) . ساير مآخذ : تذكرهء دولتشاه ، ص 90 ، مجلهء ارمغان ، سال 22 ، شمارهء 2 و 3 و 4 . 1 - ديوان شعر : طهران ، بىتاريخ ، سربى ، رقعى ، بتصحيح عبد الجواد اديب نيشابورى ، 263 ص . طهران ، 1320 ش ، سربى ، رقعى ، بتصحيح وحيد دستگردى ، 504 ص . طهران ، 1326 ش ، سربى ، رقعى ، بتصحيح وحيد دستگردى ، 503 ص . محمد عبد السعيد خان : ( ) 1 - اساطير العربية قبل الاسلام ( عربى ) : قاهره ، 1937 م ، سربى ، رقعى ، 155 ص . ميرزا محمد بن عبد الصبور خوئى حكيم قبلى : ( ) وى اهل خوى و در تبريز مقيم بوده و هميشه